Rab Ne Bana Di Jodi / Bizi Allah Birleştirdi (2008)

Küçükken HBB diye bir kanal vardı en büyük zevklerimizden biriydi oradan yayınlanan Hint filminlerini izlemek.Tabi Bollywood’u bilmiyorduk o zamanlar ama bu Yeşilçamvari bizi her daim şarkıya ve aşka boğan filmleri hep sevdim.O canlı renkleri, kıpır kıpır şarkıları ve sıcak insanları.Son zamanlarda Uzakdoğu kültürüne fazlasıyla dalıp Hint filmlerine bakmazken Hint sineması konusunda artık doktora yapacak bir ablam bu filmi tavsiye etti ısrarla.Ben de konuya ve başroldeki adama baktım ve hemen atladım.Nasıl atlamam başroldeki beyfendi Devdas’dan tanıyıp sevdiğim Shakruh Khan

Film aslında her aşk hikayesinin temelindeki bir kavramla başlıyor kimi seversiniz size emek verip en kötü gününüzde yanınızda olanı mı yoksa sizi hep güldürüp pembe düşler kurduranı mı?Türkan Şoray der ya “Sevgi neydi?Sevgi emekti.”diye işte bu filmde bu fikirden doğuyor ve gelişiyor bence.Penjab Power’da gayet sıradan, çalışkan bir eleman Surinder Sahni nasıl desek etliye sütlüye karışmaz, kaşığına ne gelse kabul eder, kalbi temiz bir adam.
Üniversiteden hocasının kızının düğünü için kalkıp yollara düşmüş.Adama saygısı sonsuz, adam da onu seviyor hani yere göğe sığdıramıyor en gözde öğrencim diye.Surinder müstakbel gelin Tani’yi görür görmez aşık oluyor.Tani bir çiçek, Tani ki güldüğünde dünya aydınlanır öyle bir kız işte.Ama şarkıda dediği gibi

“Bizi Allah birleştirdi.

Alınyazımız bu, itiraz edilmez.

Hayat bestesinin güftekarı o!”

Ve Taani düğüne saatler kala kazada nişanlısını kaybediyor bu şokla babası da hastanelik oluyor.Bir anda güneş karanlığa saklanıveriyor sanki.Surinder büyük bir acının ortasında ölüm döşeğindeki hocasına kızıyla evlenmek için söz veriyor.Taani zaten yaşayan bir ölü olmuş sabah rüzgar babasının küllerini savururken akşam gelinliğini giyip Surinder ile evleniyor.Hayat acı tatlı böyle işte.Sonra bir yolculuk ve Surinder bir gün önce tek başına çıktığı eve yanında karısı ile geri dönüyor.İki yabancı koca bir evde yalnız yaşayıp gidiyor bir süre Taani zamanla Surinder’i bir eş olarak kabul ediyor.Ama sevdiği adam değil yalnızca bir eş.Yemeğini yapacağı, giysilerini yıkayacağı bir eş ötesi yok.Taani artık aşık olamaz çünkü ve Surinder ne şanslı bir adamdır ki aşkı tatmamıştır hiç o acıyı yaşamamıştır Taani’nin gözünde.Oysa Surinder çoktan yanmıştır aşkın ateşiyle en küçük bir bakış bile yeşertir ümitlerini.İnamaktadır bir gün

“Usul usul, bir rüzgar  esiyor

usul usul, deva dağıtıyor

Usul usul, dualar kabul olunuyor”

Bu durum Taani bir gün elinde bir dans okulunun broşürü ile gelene kadar devam ediyor.Uzun zamandır ilk kez birşey için heyecan duyuyor Taani, Surinder’de bunun farkında itiraz etmiyor.Aksine planlar yapıyor bu güzeller güzeline layık bir koca olmak için imaj değiştirmeye karar veriyor.Arkadaşı, can yoldaşı Bobby ile kolları sıvıyor ve karşınızda yeni Surinder.

Karısına süpriz yapmak için dans okuluna gidiyor ama karısı onu tanımıyor bile Surinder çaresiz kendini Raj Kapoor olarak tanıtıyor.(Ama ne Raj!Surinder ne kadar dinginse Raj o kadar deli dolu, cesur ve komik.)Ve Taani’nin dans partneri oluyor.Amacı Taani’ye yardım etmek, onun eskisi gibi neşe dolu olmasını sağlamak.Bunun için ikili bir yaşam sürmeye başlıyor.Raj iken tıka basa yemek yediği halde sırf Taani pişirdi diye gelip Surinder olarak çatlayana kadar yemek yiyor.Gülsün diye onda ki aşkının büyüklüğünü görsün diye koskaca bir şehirle ona seni seviyorum diyor.Bir yandan da harıl harıl dans yarışmasına hazırlanıyor.

Peki bu filmin sonunda ne olur?Surinder Taani’de Rabbini görmüştür;

“Sende Rabbimi gördüm

Ne yapmalıyım, sevdiceğim.

Önce sana secde edeceğim”

Peki Taani de Surinder’de Rabbini görebilecek midir?Yoksa Raj mı Taani’yi yeniden aşka inadıracaktır?

Hint sinamesında izleyebileceğiniz bütün klasikliklerin, güzelliklerin topalndığı bir film düşünün işte o film Rab Ne Bana Di Jodi.Renkler, şarkılar Bollwood’u Bollywood yapan herşey o kadar ustaca ve bonkörce yerleştirilmiş ki hayran kalmamak mümkün değil.Hala tüm şarkılarını bıkmadan dinleyip, aynı tadı alıyorum.Bir şarkıda eğlenceye boğulurken bir diğerinde kalbiniz sıkışıveriyor böyle bir film var işte karşınızda.Hele ki Hint sinemasının en usta aktörlerinden Shakruh Khan rolünde öylesine gerçekçi, abartıya kaçmayacak kadar komik, sizi ağlatacak kadar hüzünlü.

En sevdiğim bir kaç sahneyi de paylaşmak istiyorum ama hemen söyleyeyim spoiler içerir henüz izlemeyenleri uyarırım.

*Surinder’in aşktan sarhoş Haule Haule diye artalığı darma duman ettiği bu sahne.

*Şarkıda dediği gibi dansa bir şans verip her yerde kopması.

*Taani’nin içindeki çılgın kızın uyandığı motorsiklet sahnesi.

*Bobby’den maçoluk dersleri:

Bölüm 1

-Maço bir motor parçası değildir.

 

*Surinder’in tüm film boyunca giydiği en iyi şey kırmızı eşorfman. yakışır

 *Kerata seni nasıl da güler

*Renklerin dansına bakınız.Ve daha buraya koyamadığım tüm sahneler

Film hakkında bir iki not da düşelim:

*Taani rolündeki Anushka Sharma’nın ilk filmi.

*Hindistan box office’in de hala üçüncü sırada yer alıyor.

*Başroldeki aktör Shakruh Khan pek çok otoriteye göre en başarılı oyunculukluklarından biri bu rolüyle Apsara film ödüllerinde en iyi erkek oyuncu ödülünü almış.

*Phir Mil Chalte Chalte şarkısının klibi pek çok klasik Hint filminin en önemli sahnelerinden hazırlanmış.Arasında Türk seyircisinin hiç yabancı olmadığı Avare de var.

Soundtrack parçalarını da hemn ekleyeyim

*Haule Haule(Usul Usul)

*Tujh Mein Rab Dikhta Hai (Sende Rabbimi Gördüm)

*Phir Milenge Chalte Chalte

ve Dance Pe Chance bunun için Lee’nin çok güzel bir yazısı var oradan klibi de izleyebilirsiniz.